Vlog: Spelen met het weer

Het weer…zoals zoveel Nederlanders heb ook ik er een haat-liefde verhouding mee. De winter is namelijk, volgens mij, alleen erg leuk wanneer je vakantie hebt en op de slee, de skie (of in mijn geval boardend) een piste af kunt. En pistes hebben we nu eenmaal niet in NL, dus dat geeft hooguit een week een gelukzalig gevoel, totdat je weer autoruiten ijsvrij staat te krabben, compleet doorweekt van een fietstocht om 9.00 uur ‘s ochtends een droge broek aan trekt (ik haat regenpakken en weiger deze aan te trekken, jeugdtrauma, zeg maar) of al glijdend en tegen beter weten in, toch probeert de snelweg te bereiken omdat je niet als een watje over wilt komen bij de afspraak die je hebt (zie je het voor je: “sorry, belangrijke klant, ik vind het echt te glad en gevaarlijk om naar u toe te komen, kunnen we onze afspraak verzetten naar de lente?”).

 

Hoewel de winter mijn minst favoriete seizoen is, valt de zomer natuurlijk ook niet mee. Want dan zit ik liever met een rosé op het terras te zuchten dat het zo warm is, dan dat ik met 20 kilo op mijn schouder door een bloedhete stad sjouw om “sfeerbeelden” te maken en er natuurlijk continue mee geconfronteerd wordt dat anderen wel zo slim waren om met een rosé op het terras te gaan zitten puffen, geanimeerd puffen, dat dan weer wel…

Spelen met weer

Maar ach, aan de andere kant levert het weer mij vaak ook weer uitdagende en spectaculaire situaties op. Het grootste deel van de verhalen die ik in beeld breng, wordt namelijk op locatie opgenomen. Ik heb met 25 graden boven op een olietank gestaan, gehuld in dikke veiligheidskleding, helm en bril…Maar ik zat ook heerlijk te lunchen op het dak van het hoogste gebouw van Haarlem, wederom in de snikkende hitte, maar zo lekker! Ik heb meerdere keren een schietgebedje opgezegd om ervoor te zorgen dat het grijze wolkenpak zou verdwijnen. Soms had ik geluk en aan het einde van de dag een schitterende waterzon die nog net de grachten van de stad in vlam zette.

Afspraken voor filmshoots worden dan ook vaak gemaakt “onder voorbehoud van goed weer”. Maar wat is voor een video nu eigenlijk een goed beeld? Eigenlijk willen we het ultieme Hollandse plaatje: blauwe lucht met witte wolken! Ik ga dan ook niet meer op pad zonder ND filter. Deze filter plaats je over je cameralens en zorgt ervoor dat je beeld, bij veel zon, niet overbelicht wordt. Maar het zorgt er ook voor dat je niet genoodzaakt bent om je gehele beeld volledig scherp te stellen. met een ND filter kun je, bij veel licht, het onderwerp naar voren halen en de achtergrond lekker “geblurd” weergeven. Wil je hier meer over weten? Check dan deze video

Daarnaast kun je prachtig spelen met de zon. Je moet er van houden, maar hier en daar een lensflare, geeft de video het ultieme mooi-weer-gevoel. Een lens flare is eigenlijk een overbelicht set van cirkels die de zonnestralen bijna als in een tekening weergeven. Juist doordat je beweegt met je camera, zie je deze stralen meebewegen en geeft het een zacht en bijna romantisch beeld.

Ook de zonsopgang en ondergang is tegenwoordig gemakkelijk in te schatten door het gebruik van apps. als Sunrise sunset en Stonekick. Zo sta je niet uren te wachten om de zon te zien zakken in de zee, maar kun je nauwkeurig berekenen hoe laat je op je record knop moet drukken (houd je direct wat tijd over voor dat roseetje)

Maar ook van “slecht” weer kun je heerlijk gebruik maken. Zet je camera maar eens in slowmotion stand en gebruik de vallende regendruppels in plassen, de kleurige paraplu’s van een groep mensen (die je altijd wel vindt in de stad) of het bloemblad dat de zwaartekracht van het water niet meer aankan en langzaam doorbuigt om de straal als een gootje te begeleiden naar het gras..

Wel even zorgen dat je camera droog blijft, want over het algemeen houdt apparatuur nog steeds niet erg van water…

En valt dan toch dat pak sneeuw, dan moet je even opletten op de instellingen van je camera. Bij de meeste (consumenten)camera’s bestaat er een speciale knop die de witbalans berekend onder deze omstandigheden. Zorg er in ieder geval voor dat je de witbalans zo instelt, dat je uiteindelijke resultaat wel natuurlijk blijft. Vaak genoeg heb ik sneeuw met een blauwige gloed voorbij zien komen, niet zo attractief. Sneeuw zorgt er ook voor dat je vlakke beelden krijgt. Het brengt weinig emotie om een besneeuwd landschap te filmen. Je zult even wat meer energie moeten steken in het zoeken naar contrasterende kleuren, zoals de oranje wortelneus van een sneeuwpop. Hier helpt het om gebruik te maken van afwisselende close up beelden in plaats van wijde totaalshots. Alles voor de emotie, toch?

Met al deze middelen en weetjes, ben ik inmiddels een behoorlijk deskundige op het gebied van manipuleren van beeld. En het bespelen van “het weer” blijft in mijn vak de ultieme uitdaging! Helaas lukt het manipuleren van “het weer” nog steeds niet heel erg goed, of eigenlijk helemaal niet. Zo direct dus toch maar weer mijn kekke regenlaarsjes aan als ik op de fiets stap…

Gerelateerde berichten:

Schrijf een reactie